|
بررسی مقایسه ای روشهای مختلف Invivo و Invitro جهت اندازه گیری ضرایب هضمی دربرخی از خوراکهای دام واحد اجرا: موسسه تحقیقات علوم دامی کشور نام مجری:حسن غلامی محل اجرا : کرج تاریخ شروع: 1374 تاریخ اتمام:1377 مقدمه: غذا وتغذیه بی شک، مهمترین موضوع مورد بحث دنیای امروز را تشکیل می دهد. ازدیاد روز افزون جمعیت و کوشش برای فراهم کردن احتیاجات غذایی نسل آینده، الزاماًتلاش پیگیری را درزمینه های مختلف کشاورزی، دامپروری، تکنولوژی و علوم وابسته ایجاد می نماید.حیوانات درتامین غذای مردم جهان ، سهم به سزایی دارند،بطوری که 44 درصد از غذا وحدود 56 درصد از مواد مغذی مورد نیاز انسان،از فرآورده های حیوانی بدست می آید.درشرایطی که کلیه کشورهای درحال توسعه ، 60 درصد از دام و طیور جهان را دراختیار دارند،ولی فقط 22 درصد گوشت ، شیر و تخم مرغ جهان را تولید می کنند.عامل اصلی و موثر درکاهش بازده خوراک وعملکرد حیوان، عدم تنظیم جیره های متوازن غذایی برحسب نیاز حیوان می باشد.جهت رفع این معضل، اولین قدم،مشخص نمودن ارزش غذایی خوراکها می باشد.نخستین گام درجهت ارزیابی ارزش غذایی خوراکها،تجزیه شیمیایی است که اطلاعات مفیدی را درباره ترکیب شیمیایی مواد غذایی دراختیار مان می گذارد. درمراکز مختلف تحقیقاتی ودانشگاهی کشورمان، بطورگسترده ای درآزمایش های تغذیه ای از روشهای آزمایشگاهی و معرف سنجی استفاده می گردد.این تحقیق، سعی درمقایسه چهار روش از روشهای مذکور را با روش اصلی دارد.دراین تحقیق ، درخصوص روش معرف سنجی، از معرفهای متداول مانند درروشهای مصرف مانند اکسید کروم، لیگنین و خاکستر غیر محلول دراسید، استفاده گردید. و همچنین روش آزمایشگاهی تیلی و تری هم دراین آزمایش گنجانده شد که اینها با روش اصلی (جمع آوری کل مدفوع) مقایسه شدند.جهت انجام این آزمایش، چهار جیره غذایی، جهت مقایسه پنج روش تعیین قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی توسط گوسفندان نژاد زل مورد آزمایش قرار گرفت.جیره ها عبارت بودند از:1)یونجه خشک (مصرف اختیاری) 2)یونجه ، 60 درصد ودانه جو، 40 درصد 3)کاه گندم، 60 درصد ودانه جو، 40 درصد 4)کاه گندم 80 درصد و دانه جو، 20 درصد که میزان مصرف جیره های دوم و سوم و چهارم براساس 40 گرم ماده خشک خوراک به ازای هرکیلوگرم وزن متابولیکی دام، تنظیم شد. خلاصه نتایج:
قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی روشهای معرف لیگنین، معرف خاکستر نامحلول
دراسید و آزمایشگاهی با قابلیت هضم روش جمع آوری کل مدفوع، اختلاف داشت(P<0/01)
ولی اختلافی بین روش معرف اکسید کروم و روش جمع آوری کل مدفوع نبود(P>0/05).بازیافت
معرفها برای کل جیره ها درروشهای معرف لیگنین، خاکستر نامحلول دراسید و
اکسید کروم به ترتیب88، 112 و 101 درصد بود. با توجه به ضرایب همبستگی (r)
بدست آمده بین قابلیت هضم روش جمع آوری کل مدفوع با سایر روشها، مشخص شد که
روشهای معرف لیگنین، اکسید کروم و روش آزمایشگاهی تیلی و تری درمورد کل
جیره ها، برآورد دقیقی از قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی واقعی را ارائه
می دهد و روش خاکستر نامحلول دراسید، تنها جهت برآورد قابلیت هضم ماده خشک
و ماده آلی جیره اول، مناسب
|
|---|
|
معرفي شركت | فعاليت ها | پروژه ها | مقالات علمي | تصاوير | نشرياتتخصصي | اخبار | تبليغات | سايتهاي مرتبط طراحي سايت :ع.ص - 1387 |